Technologie is veranderd

Het begint allemaal met de technologische ontwikkelingen van de afgelopen jaren. Hierdoor zijn de middelen van productie en de middelen van distributie volledig gedemocratiseerd. Dat wil zeggen: het is voor iedereen mogelijk om een muziekopname te maken en met de hele wereld te delen. Voor ontzettend weinig geld.

De Economie is ondersteboven gekeerd

Omdat productie en distributie zo toegankelijk is geworden wordt er veel meer muziek geproduceerd en uitgegeven dan voor die ontwikkeling. De economie is daardoor omgedraaid: entertainment was vroeger een schaars goed, inmiddels is het overvloedig aanwezig. Hier komt mijn verhaal over de distributeur als filter naar voren.

Dat heeft Sociologisch gevolg

Dankzij internet hebben we ineens oneindig veel kanalen erbij om van muziek te genieten. Met name muziek die de ‘normale’ kanalen zoals radio en televisie niet kunnen bieden omdat het te niche-georiënteerd is. Met als gevolg dat we op zoek moeten, in plaats van wachten tot het ons vindt. We zijn geëvolueerd van passieve, naar actieve consumenten.

Wat juridische Juridische vraagstukken oplevert

Wij als consumenten willen zelfs zo actief meedoen dat we zelf ook wat gaan maken en delen. Dat brengt interessante juridische vraagstukken met zich mee, omdat de regels en wetten zijn afgesproken in een tijd dat er nog geen internet was.

Zoals je dus kunt zien heeft internet in 4 gebieden een enorme invloed gehad. Het ‘probleem’ is eigenlijk dat we een economisch en juridisch model hebben dat gebaseerd is op een tijd voor internet. Wat we moeten doen is accepteren dat die vorm van realiteit niet meer toe te passen op de wereld van nu. We gaan dus innoveren! Waar het begint? Zeggen jullie het maar.

Laten we beginnen met wie de distributeur is en wat deze precies doet. Mijn definitie is als volgt: Iedereen die zich bezig houdt met het traject van het (muzikale) product brengen naar de consument. Een distributeur is in mijn ogen dan ook iemand die op die manier verantwoordelijk is voor een gedeelte van de relatie die een artiest heeft met haar fans.

Als ik dan kijk naar MySpace, Bandcamp en Reverb Nation, ontstaat er toch wel een groot vraagteken. Wat is de toegevoegde waarde van een distributeur in een tijd dat je alles zelf kan?

Ik denk dat de distributeur zoals we die kennen, de vrachtwagentjes met dozen platen, de winkels waar deze platen in verkocht werden en de mannen waar je graag door geattendeerd werd op nieuwe uitgaven van muziek waar je nog nooit van gehoord hebt, maar toch van hield, behoorlijk zal veranderen. Verder nog dan naar een online winkel.

Dankzij de democratisering van technologie (voor nog geen 2.000 piek heb je alle spullen in huis en kun je een plaat opnemen) wordt er veel en veel meer opgenomen dan vroeger. Dankzij de democratisering van distributie wordt er ook veel meer uit gebracht dan vroeger: we hebben geen ‘middle man’ meer nodig, de artiest kan direct haar product bij de consument krijgen. Gratis. Dit heeft ervoor gezorgd dat we ineens niet meer in een economie van schaarste leven. Maar een van overvloed. Dit tovert onze werkelijk schaarse goed naar boven: namelijk de tijd die we hebben. Er wordt zoveel entertainment per dag gemaakt en gepubliceerd dat het nooit allemaal door 1 mens gezien of gehoord kan worden.

Wat moet de distributeur gaan doen om niet overbodig te worden? Het tegenovergestelde doen van wat ze normaal doen: Een distributeur was een ‘booster’ van bepaalde producten. Nu wordt het een ‘filter’. Dat kan zijn een filter van kwaliteit, populariteit, of een van genre.
Het mooie van deze tijd is wel dat, dankzij die overvloed van entertainment, we onze eigen filters mogen kiezen. Dus we kunnen nu online kiezen welke twitteraars, bloggers en andere ‘tijd bespaarders’ a.k.a. ‘filters’ we volgen. Eigenlijk nog steeds het baasje achter de balie van de platen winkel, maar dan online.

Ik heb de presentatie op de ‘Tim Ferriss manier’ voorbereid.

Morgen, 11:30 kamer 2.02 op de Lange Viestraat 2 in Utrecht. Ik ben benieuwd!

De artiest versus de ondernemer.

Gisteren zijn er veel onderwerpen besproken. Ik heb de 5, in mijn ogen, sterkst naar voren komende stellingen opgeschreven:

1. “Een artiest is bij voorbaat geen ondernemer. Hij of zij heeft mensen nodig om het te maken.”

2. “De nieuwe artiest moet juist meer ondernemer gaan worden! Misschien moeten we zelfs een Kamer van Koophandel voor muzikanten/artiesten gaan starten.”

3. “De platenmaatschappij, hoe deze nu in elkaar steekt, zal uit elkaar vallen en experts zullen opstaan en hun expertise aanbieden.”

4. “Het model van de platenmaatschappij is nog gebaseerd op massa media en broadcasting, er zijn alleen hits of missers. Er moet een model komen dat zich meer richt op niches.”

5. “We gaan van een hit-georiënteerde muziekwereld naar een niche-georiënteerde wereld.”

Ik lees graag jullie reacties en / of stellingen die ik hier niet heb staan!

Vanavond bleek maar weer dat dit ‘probleem’ waar we het dan de hele tijd over hebben, wat eigenlijk niets meer inhoudt dan een verschuiving van een fysiek naar een digitaal product en hoe een wereld daarop reageert, toch een enorm groot gebied bestrijkt waar ook een flinke hoeveelheid expertise voor nodig is om deze goed uit te kunnen leggen. Experts uit verschillende gebieden moeten met elkaar overleggen om tot resultaten komen.

In de discussie merkte ik dat we vaak in details verstrikt raakten. Uitzonderingen op situaties. Is dat verkeerd? Ik moet wel zeggen dat ik het heel erg lastig vond om de discussie te leiden. Ik denk dat met meer voorbereiding aan mijn kant meer winst valt te behalen. Vanavond geeft een duidelijk beeld in wat ik de volgende keer graag zou willen zien. Ik ga nu heel hard werken om een format voor de komende discussie / workshop te maken zodat we het meer over oplossingen kunnen hebben. Als jij suggesties hebt dan lijkt me dat erg fijn om te horen.

Bij deze wil ik graag iedereen die aanwezig was bedanken. Jullie inbreng, ideeën en meningen stel ik heel erg op prijs. Ik heb aantekeningen gemaakt, ideeën verzameld en ben ze nu aan het opschrijven. Een verslag komt morgen (straks) op de site te staan. Samen komen we er wel.

Met vriendelijke groet,

Alexander

P.s. Deze al gezien?

Locatie: SETUP Utrecht, Neude 4, ditmaal ingang aan de voorkant!

Tijd 19:30 deur open, 20:00 start, 22:00 (of daaromtrent) eind.

Tot vanavond!

http://bit.lu/dpodiscussie

P.s. ja je mag mensen meenemen, mocht je dat willen!

Voor de goede orde zal ik ze even benoemen:

Auteur
Uitvoerend artiest
Producent
Muziekuitgeverijen

Deze producent, ook wel bekend als platenmaatschappij / label, bestaat dan weer uit:

Artist & Repertoire,
Marketing en sales,
Distributie

Het kost niet veel moeite om te zien dat bijvoorbeeld een auteur en een producent kunnen botsen als het gaat om hun eigen belangen te behartigen: de één wil bijvoorbeeld puur artistieke erkenning en maakt dat geld niet zoveel uit, de ander wil een fatsoenlijk rendement op de investering. Maar toch hebben ze elkaar ook nodig als het om grote bedragen, verantwoordelijkheden en publiciteit gaat.

Wat willen de partijen individueel?
De auteur en / of de artiest wil zich uitdrukken, gehoord worden, erkenning, begeleiding en dan vergoeding.

De producent wil talent vinden en verzamelen, de faciliteiten bieden om die talenten te ontwikkelen om vervolgens die ontwikkeling om te zetten in een goed rendement.

De uitgever wil een krachtige verzameling maken van composities en teksten en de mogelijkheid bieden aan auteurs om hier gehoord te worden én van rond te komen.

Hebben de artiesten eigenlijk wel een platenmaatschappij nodig?
Vandaag de dag zijn er genoeg voorbeelden van bands en artiesten die onafhankelijk zijn van labels en / of andere maatschappijen. Door de ontwikkelingen in technologie is het veel goedkoper geworden om een album op te nemen. Daarbij is dankzij internet de distributie volledig gedemocratiseerd: Via een Bandcamp account is het mogelijk om van achter je laptop de hele wereld te bereiken. De vraag daarbij ontstaat of we nog wel een platenmaatschappij of -label nodig hebben.

Ik denk dat op het moment dat je reputatie als artiest begint te groeien het belangrijk is dat je bepaalde dingen uit handen kan geven. Simpel: hoe drukker het wordt hoe meer hulp je nodig hebt. Of dat nu in de vorm is van een platenmaatschappij of in de vorm van meerdere bedrijven die gespecialiseerd zijn in een van de taken uit handen nemen, die keuze is aan de artiest.Wanneer hebben die partijen elkaar dan nodig?
Volgens mij is de beste manier om te bepalen wanneer welke partij wat nodig heeft toch om de long tail er weer bij te halen.

(Open foto in nieuw venster voor grotere versie)

Op de afbeelding zie je een long tail, ingedeeld in 6 blokken. Elke blok staat voor een ‘gradatie van bekendheid’ waarbij blok 6 totaal onbekend is en blok 1 de hits voorstelt.

Vanuit de ogen van de auteur en/of artiest:
Bij blok 4 t/m 6 voegt een platenmaatschappij niet een grote waarde toe, behalve dan om misschien een blokje op te schuiven. In blok 3 beginnen ze al meer optredens en kan het verstandig zijn om te gaan investeren in goede opnamen om verder te komen. In dat geval is financiële steun, bijvoorbeeld in de vorm van een platenmaatschappij, nodig. Bij blok 2 beginnen ze hun eigen zalen te vullen, een goed management wordt nu wel echt noodzakelijk. Bij blok 1 heeft de artiest echt hulp nodig, een team van mensen rondom de artiest is geen overbodige luxe.

Je zou kunnen stellen dat bij blokken 4, 5 en 6 het voor de artiest gaat om ‘gehoord en gezien’ te worden en bij blokken 1, 2 en 3 worden financiële beloningen belangrijker. Dit omdat het dan om fulltime werk gaat en omdat een financiële beloning ook een vorm van erkenning is. (Jullie mening daarover graag!)

Vanuit de ogen van de platenmaatschappij:
Bands uit de blokken 4 en 5 zullen goed in de gaten gehouden worden door talent scouts, toch blijft er een groot risico: deze artiesten hebben nog geen grote fanbasis. Blok 3 is daarom een stuk veiliger. In blokken 1 en 2 zitten voor de platenmaatschappijen, zoals ze nu zijn ingericht, de meeste kansen. Hun huidige business modellen draaien om dat eerste blok, de hits. Eén artiest moet de investering van soms wel 10 minder populaire artiesten goed maken.

Conclusie:
Zoals de long tail mooi weergeeft hebben de artiesten en de platenmaatschappijen elkaar zeker nodig, maar niet altijd. Het is afhankelijk van de positie in de long tail, oftewel, afhankelijk van hun reputatie. Ook de belangen van de artiest / auteur zijn afhankelijk van deze positie.
Het lijkt mij een verstandig besluit dat we, als we nieuwe verdien modellen gaan verzinnen, rekening houden met deze blokken. Eigenlijk zou elke blok zijn eigen verdien model moeten hebben, waarbij het in blokken 4, 5 en 6 gaat om de valuta ‘reputatie’; en bij blokken 1, 2 en 3 om de valuta ‘reputatie en geld’.

Succes!

3 Long Tails – mijn versie
3 Long Tails – leeg

Kruip in de huid van de consument
Wat wil de consument nou eigenlijk?

“De consument wil kwantiteit boven geluidskwaliteit.”

“De consument wil gratis, laagdrempelige, directe beschikbaarheid en onbeperkte keuzevrijheid.”

“De consument wil niet gecriminaliseerd worden door de industrie.”

“De consument wil meedoen! Doorvertellen, delen, laten zien wat voor muziek bij hem of haar past. Embedden op je Hyves-pagina is de nieuwe vorm van buttons plakken op je jas of tas.”

Mijn mening? Er zijn verschillende soorten consumenten die allemaal anders bediend willen worden. Zo zijn er de audiofielen die een pesthekel hebben aan de totalitaire houding van iTunes met “256 kb p/s MP3 AAC is meer dan genoeg!” Of het nu om kwaliteit of kwantiteit gaat, de consument wil begrepen worden.

En dan nu een open deur: ik denk dat een consument best bereid is om te betalen, maar niet voor iets dat deze ook gratis kan krijgen. Ik mag weer verwijzen naar de post van Kevin Kelly ‘Better Than Free’ voor meer informatie over wat dat “iets” dan ook mag zijn. Fans willen ook graag iets dat uniek is van zijn of haar lievelingsartiest hebben.

Wordt vervolgd: straks gaan we kijken naar de maker!

P.s. Gooi erbij wat je mist in de commentaren!

Zoals je op de kunt zien is er nogal wat materiaal verzameld. De komende week ga ik hard aan de slag om dit te bundelen in een samenhangend verslag van de avond. Die zal ook op de blog verschijnen.

Iedereen die er was: nogmaals ontzettend bedankt! Ik heb het idee dat we heel ver kunnen komen als we alle ideeën en krachten bundelen. Voor diegenen die er niet waren: kom! We hebben jullie ideeën hard nodig.

In de tussentijd hebben we weer wat te bediscussiëren:

Buma / Stemra wil filesharing legaliseren door een heffing te plaatsen op internet abonnement. Voor? Tegen? Dit is voor downloaden,
Pim van de Werken zegt dit.

Ik ben benieuwd naar jullie mening!